مواد تشکیل دهنده مواد اصطکاکی
مواد تشکیل دهنده مواد اصطکاکی صفحه اصطکاکی عموماً از چسب ها، الیاف تقویت کننده، اصلاح کننده های عملکرد اصطکاک و اصلاح کننده های عملکرد فرآیند تشکیل شده اند. این مواد از طریق فرآیندهای فنی ترکیب می شوند تا عملکردهای مربوطه خود را به حداکثر برسانند.
بایندر به طور کلی از رزین گرما سخت و لاستیک انتخاب می شود و وظیفه آن چسباندن اجزای فرمول به یکدیگر است تا یک جامد با استحکام کافی، سختی مناسب، مقاومت در برابر دمای بالا و مقاومت در برابر سایش تشکیل شود.
الیاف تقویت کننده باید دارای استحکام کافی و مقاومت در برابر حرارت و سایش خوب بوده و خراشیدگی همتای خود را نداشته باشند. سیستم تقویتی کامپوزیت چند بعدی متشکل از الیاف شیشه، الیاف معدنی، الیاف آرامید و ورمیکولیت ورق دارای مقیاس "میکرو و نانو"، مورفولوژی "یک بعدی (الیاف) و دو بعدی (ورق)"، "غیر آلی و آلی" است. مواد و سایر مشخصات
اصلاحکنندههای عملکرد اصطکاک میتوانند ضریب اصطکاک را بهبود بخشیده و تثبیت کنند، مانند مواد معدنی غیرفلزی آهن، جوهر آهن، خاک رس و غیره. در بخش دمای بالا نیروی ترمز مورد نیاز برای گرافیت، میکا، تالک و ... سختی آن بسیار کم است که نقش روانکاری سطح اصطکاک و تثبیت ضریب اصطکاک را ایفا می کند.
تنظیم کننده های عملکرد فرآیند شامل عوامل رهاسازی و افزودنی های ویژه هستند. عامل رهاسازی محصول را قادر می سازد تا در طول فرآیند تولید به آرامی آزاد شود. پرکننده مخصوص خواص چسبندگی را بهبود می بخشد و خواص مواد را بهبود می بخشد.
