اصل کار کلاچ (II)

در مواقعی که لازم است انتقال نیرو از سر گرفته شود، برای اینکه سرعت خودرو و سرعت موتور نرمتر تغییر کند، باید شل شدن سرعت پدال کلاچ را کنترل کرد تا دیسک رانده در فشار فنر تحت عمل فشار به حرکت به سمت چپ، و چرخ طیار برای بازگرداندن تماس، و سطح تماس بین دو فشار به تدریج افزایش یافته است، گشتاور اصطکاک مربوطه نیز به تدریج افزایش یافته است. هنگامی که فلایویل و دیسک پیرو نزدیک نیستند، گشتاور اصطکاک نسبتاً کوچک است، این دو نمی توانند چرخش همزمان باشند، یعنی کلاچ در حالت لغزش است. با افزایش تدریجی درجه سفتی فلایویل و دیسک برده، دو سرعت چرخشی به تدریج برابر می شوند. تا زمانی که دیسک فالوور و فلایویل کاملاً درگیر نشده و از سر خوردن متوقف شود، سرعت خودرو متناسب با دور موتور است.
حداکثر گشتاور قابل انتقال توسط کلاچ اصطکاکی به حداکثر گشتاور اصطکاک استاتیکی بین قطعات اصطکاکی بستگی دارد که به نوبه خود به نیروی اصطکاک بین سطوح اصطکاک، ضریب اصطکاک و تعداد و اندازه سطوح اصطکاک بستگی دارد. بنابراین حداکثر گشتاور اصطکاک استاتیکی یک مقدار ثابت برای کلاچ های یک ساختار خاص است. هنگامی که گشتاور ورودی به این مقدار می رسد، کلاچ می لغزد، بنابراین گشتاور منتقل شده به سیستم محرک را محدود می کند تا از اضافه بار جلوگیری شود.
همانطور که از اصل کار بالا مشاهده می شود، کلاچ اصطکاکی عمدتاً از چهار قسمت تشکیل شده است: قسمت فعال، قسمت رانده، مکانیسم فشار و مکانیسم دستکاری. قطعات فعال و محرک و مکانیسم فشار ساختار اساسی برای اطمینان از اینکه کلاچ در حالت درگیری است و می تواند نیرو را منتقل کند، هستند، در حالی که مکانیسم دستکاری کلاچ عمدتاً وسیله ای برای جدا کردن کلاچ است.
به منظور اطمینان از انتقال حداکثر گشتاور موتور تحت فرض قابل اعتماد، ساختار کلاچ باید قادر به دیدار با بخش اصلی و برده از جدایی کامل است، درگیری نرم، بخش برده از اینرسی چرخشی باید به اندازه کوچک باشد. تا حد امکان، اثر اتلاف گرما خوب است، عملکرد نور، تعادل دینامیکی خوب و سایر الزامات عملکرد اساسی است.
یکی از عملکردهای اساسی کلاچ. زمانی است که تغییر انتقال قدرت انتقال قدرت را قطع می کند تا تاثیر بین دندانه های دنده را کاهش دهد. اگر گیربکس با اولین شفت متصل به کنتاکت رها شود، بخش برده کلاچ از گشتاور اینرسی بزرگتر هنوز وارد گیربکس می شود، اثر معادل جداسازی کامل نیست، نمی تواند نقش خوبی در کاهش ضربه دندانه های چرخ دنده بین چرخ دنده ها.
در فرآیند استفاده از خودرو، راننده بارها روی کلاچ مانور می دهد که منجر به کلاچ می شود.
این امر منجر به تولید مقدار زیادی گرما در کلاچ به دلیل لغزش نسبی مکرر بین سطوح اصطکاک می شود. هرچه درگیری کلاچ نرم تر باشد، گرمای تولید شده بیشتر می شود. اگر این گرما به موقع دفع نشود در کار کلاچ تاثیر جدی خواهد داشت.