ترکیب فرمولاسیون مواد اصطکاکی (一)
ساختار مواد اصطکاک
مواد اصطکاک متعلق به مواد کامپوزیت سه تایی پلیمری است که از سه قسمت تشکیل شده است:
(1) استفاده از ترکیبات پلیمری به عنوان چسب.
(2) از الیاف معدنی یا آلی به عنوان اجزای تقویت کننده استفاده کنید.
(3) از پرکننده ها به عنوان اصلاح کننده اصطکاک یا ترکیب کننده استفاده کنید.
1. کلاسور
چسب های آلی مورد استفاده در مواد اصطکاکی رزین های فنلی و لاستیک های مصنوعی و رزین های فنلی اصلی ترین آنها هستند. ویژگی ها و عملکرد آنها این است که وقتی در دمای حرارت معین قرار می گیرند، ابتدا نرم می شوند و سپس وارد حالت جریان ویسکوز می شوند، جریان ایجاد می کنند و به طور یکنواخت در مواد توزیع می شوند تا ماتریکسی از مواد تشکیل دهند و در نهایت از طریق ولکانیزاسیون لاستیکی رزین. عمل آوری، الیاف و پرکننده ها به هم متصل می شوند. در ترکیب با هم، محصول صفحه اصطکاکی با بافت متراکم، استحکام قابل توجهی را تشکیل می دهد و می تواند الزامات عملکرد مواد اصطکاکی را برآورده کند.
برای مواد اصطکاکی، مقاومت حرارتی رزین و لاستیک یک شاخص عملکرد بسیار مهم است. زیرا هنگامی که وسایل نقلیه و ماشین آلات در حال انجام کار ترمز و انتقال هستند، صفحات اصطکاک تحت شرایط دمای بالا حدود 200 درجه تا 450 درجه قرار می گیرند. در این محدوده دمایی اکثر الیاف و پرکننده ها از نوع معدنی هستند و تجزیه حرارتی رخ نمی دهد. برای رزین ها، لاستیک ها و مواد آلی، آنها وارد منطقه تجزیه حرارتی می شوند. در این زمان، شاخصهای مختلف عملکرد مواد اصطکاکی اغلب دستخوش تغییرات نامطلوب (ضریب اصطکاک، سایش، مقاومت مکانیکی و غیره) میشوند، بهویژه سه گرما (واپاشی حرارتی، انبساط حرارتی، ترکخوردگی حرارتی) که در طول آزمایش و استفاده از مواد رخ میدهد. مواد اصطکاکی پدیده، علت اصلی آن ناشی از تجزیه حرارتی رزین، لاستیک و آلی است. بنابراین انتخاب رزین و لاستیک نقش بسیار مهمی در عملکرد مواد اصطکاکی دارد. انتخاب چسب های مختلف باعث اصطکاک و خواص ساختاری متفاوتی می شود. در حال حاضر از رزین های فنلی و رزین های اصلاح شده آنها استفاده می شود. مانند: روغن پوسته بادام هندی اصلاح شده، پودر نیتریل اصلاح شده، لاستیک اصلاح شده و سایر رزین های فنلی اصلاح شده به عنوان چسب برای مواد اصطکاک.
