اصل عملکرد کلاچ
ساختار و اصل عملکرد یک کلاچ اصطکاکی ساده در شکل 2-1 نشان داده شده است. فلایویل موتور قسمت فعال کلاچ است و دیسک محرک با دیسک های اصطکاکی و توپی دیسک محرک به وسیله یک اسپلین کشویی به شفت اول گیربکس (شفت کلاچ محور) متصل می شود. یک فنر فشاری دیسک را بر روی وجه انتهایی فلایویل فشار می دهد. گشتاور موتور از طریق اصطکاک بین چرخ فلایویل و سطح تماس دیسک به دیسک و سپس از طریق اولین شفت گیربکس و یک سری قطعات در خط محرکه به چرخ های محرک منتقل می شود. هر چه نیروی فشاری فنر فشاری بیشتر باشد، گشتاوری که کلاچ می تواند منتقل کند بیشتر می شود.
از آنجایی که ماشین در قالب فرآیند نیاز به حفظ انتقال قدرت اغلب دارد و دستورالعمل انتقال را قطع می کند، بنابراین قسمت فعال کلاچ خودرو و بخش برده باید همیشه در حالت درگیری باشند. اصطکاک بین فنر به عنوان یک دستگاه فشار برای انطباق با این نیاز است. مایل به جداسازی کلاچ، تا زمانی که پدال کلاچ در مکانیزم دستکاری، در چنگال شیار حلقه حلقه هاب دیسک تنظیم شده است، دیسک برده را تغییر دهید، برای غلبه بر فشار فنر فشار برای حرکت، و جداسازی فلایویل، اصطکاک بین اصطکاک بین ناپدید شدن اصطکاک، در نتیجه انتقال قدرت را قطع می کند.
